26/10/2020

H ιστορία της γυναίκας που ζει στο 1950 και τα ρούχα, το αμάξι και το σπίτι της είναι όπως 70 χρόνια πριν

Γυναίκα που ζει σαν να είναι ακόμα 1958: Πρόκειται για την Laci Fay. Η ίδια ζει διαφορετικά από κάθε συνηθισμένο άνθρωπο την κάθε ημέρα της ζωής της. Αυτό, διότι η Laci έχει το δικό της τρόπο να ζει την καθημερινότητα. Η αλήθεια είναι πως ζει την κάθε ημέρα σαν να βρίσκεται στο 1958. Η ίδια αγαπά τη συγκεκριμένη εποχή, λόγω της γιαγιάς και του παππού της. Εκείνοι παντρεύτηκαν το 1955 και οι αφηγήσεις τους την έκαναν να αγαπήσει τη δεκαετία του ’50.

«Από την πρώτη στιγμή που φόρεσα ένα 50’s φόρεμα και έφτιαξα σε ρετρό στυλ τα μαλλιά και το μακιγιάζ μου κατάλαβα ότι αυτή είμαι εγώ. Ότι αυτό είναι που με κάνει να αισθάνομαι περισσότερο ο εαυτός μου» εξηγεί η Fay ενώ στέκεται μπροστά στον καθρέφτη του βίνταζ μπάνιου της και βάφεται πριν βγει για μία βόλτα στην πόλη. Μάλιστα, έχει βρει εκεί και το δικό της στέκι. Ένα μαγαζί που σερβίρει milkshakes με τον παλιό καλό, αυθεντικό τρόπο (με το κερασάκι στην κορυφή, πάνω από τη σαντιγύ) και έχει juke box για να διαλέγεις μουσική.

Ίσως το πιο εντυπωσιακό στην περίπτωση αυτής της γυναίκας είναι η συνέπεια με την οποία υποστηρίζει την ζωή που έχει επιλέξει να ζήσει. Το σπίτι της είναι εντυπωσιακό. Δεν θυμίζει σε τίποτα ένα μουσείο της δεκαετίας του ’50. Αντίθετα, μόλις περάσεις το κατώφλι έχεις την αίσθηση ότι μπήκες σε χρονοκάψουλα. Βλέπεις ένα αυθεντικό σπίτι των 50’s.

Tα πάντα είναι βγαλμένα από εκείνη την εποχή. Από τα έπιπλα του σαλονιού μέχρι την τηλεόραση, το ψυγείο και το μίξερ. «Ήθελα η κουζίνα μας είναι είναι όσο πιο αυθεντική γίνεται,» λέει η Fay. «Νομίζω ότι τα κατάφερα. Πιστεύω ότι έτσι θα έχει και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, δηλαδή αυτό το ψυγείο είναι 70 ετών, δουλεύει μία χαρά, δεν έχει πάθει τίποτα».

Σε αυτό το σπίτι το μοναδικό δωμάτιο που είναι διακοσμημένο με σύγχρονο τρόπο είναι το δωμάτιο του γιου του ζευγαριού, τον οποίο δεν ήθελαν να πιέσουν να κάνει κάτι που δεν ήθελε. «Ξέρω ότι για κάποιους το να ντύνεσαι και να ζεις σαν να είσαι στην δεκαετία του ’50 μοιάζει αλλόκοτο. Αλλά δεν με νοιάζει. Όλοι είμαστε αλλόκοτοι με κάποιον τρόπο».

Πηγή: enimerotiko