18/04/2021

Το παιδί μου ζει στα όρια της νευρικής ανορεξίας. Πολύ σκληρό να το βλέπεις να φωνάζει “μα δεν με βλέπεις που είμαι χοντρή;”

Κοντά 25 κιλά μέσα σε τέσσερις μήνες. Από extra large σε small. Mε μηνύματα σε βάιμπερ του στυλ “άμα φτάσεις τα 35 κιλά και φαίνονται τα κόκαλα θα είσαι όμορφη και θα σε κάνουμε παρέα”. Κι εσύ να σπας το κεφάλι σου τι πήγε λάθος. Τι έκανες τόσο στραβά και το παιδί σου αντί να ξεχέσει τους θύτες του εξοντώνει τον εαυτό του για να γίνει αυτό που θα τους κάνει να το θέλουν. Είναι σκληρό. Πολύ σκληρό να βλέπεις το παιδί σου σαν χαμένο. Να μην χαίρεται. Να μην εκτιμάει το δώρο της ζωής. Να πέφτουν τα ρούχα μέρα με την μέρα από πάνω του και εκείνο να φωνάζει σαν χαμένο “μα δεν με βλέπεις που είμαι χοντρή;”

Το παιδί μου ζει στα όρια της νευρικής ανορεξίας. Πολύ σκληρό να το βλέπεις να φωνάζει “μα δεν με βλέπεις που είμαι χοντρή;”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *