04/03/2021

Για όλες τις «Σοφίες» που διστάζουν να μιλήσουν και για εκείνες που δεν αντιλαμβάνονται ότι κακοποιούνται…

Με αφορμή τις καταγγελίες της Σοφίας Μπεκατώρου, ας σκεφτούμε ότι η κακοποίηση έχει διάφορες μορφές και ίσως η πιο επικίνδυνη είναι η συναισθηματική γιατί συχνά δεν αναγνωρίζεται… Ποια είναι όμως τα σημάδια της; 

Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Τις τελευταίες μέρες το κυρίαρχο θέμα των μέσων μαζικής ενημέρωσης είναι οι αποκαλύψεις της ολυμπιονικής Σοφίας Μπεκατώρου  και η καταγγελία της για σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη από μέλος της Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας Ελλάδος.

Η Ολυμπιονίκης έδωσε στην Εισαγγελία αναλυτική κατάθεση  έχοντας την προτροπή της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας “να ανοίξουν τα στόματα” θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης. 

Στην περίπτωση της η καταγγελόμενη πράξη του παράγοντα της Ιστιοπλοΐας έχει υποπέσει σε παραγραφή καθώς φέρεται να έγινε το 1998, όποιο κι αν είναι το αδίκημα κατά της γενετήσιας ελευθερίας που καταγγέλεται, καθώς ο χρόνος παραγραφής είτε για ασέλγεια είτε για βιασμό ανέρχεται στα 15 χρόνια.

Ωστόσο, για την Εισαγγελία έχει σημασία η σημερινή κατάθεση της, κυρίως αν αποτελέσει αφορμή για καταγγελίες αθλητριών και αθλητών που υπέστησαν αντίστοιχες βίαιες συμπεριφορές από πρόσωπα που ο ρόλος τους ήταν κομβικής σημασίας για την επαγγελματική πορεία τους.

Θύτες όχι μόνο στον χώρο του αθλητισμού αλλά σε κάθε χώρο καταχρώνται τη θέση εξουσίας που έχουν έναντι των θυμάτων τους…

Θύματα που φοβούνται να αντιδράσουν και που κουβαλάνε σε όλη τους τη ζωή το βάρος της τραυματικής αυτής εμπειρίας…

Με αφορμή το φλέγον θέμα των τελευταίων ημερών, σκεφτόμουν ότι υπάρχουν γυναίκες που έχουν κακοποιηθεί χωρίς να το έχουν αντιληφθεί.  Αναφέρομαι στη συναισθηματική κακοποίηση που δεν  αναγνωρίζεται πάντα εύκολα.

Αρκετά χρόνια πριν, όταν ήμουν ακόμα φοιτήτρια, είχα παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο ψυχολογίας σχετικά με τα σημάδια που κάθε γυναίκα πρέπει να γνωρίζει. 

Σκέφτηκα, λοιπόν, να τα μοιραστώ μαζί σας. Προτροπή μου είναι να ενώσουμε όλες οι γυναίκες τις δυνάμεις μας και να δοθεί ένα τέλος στις χυδαίες πράξεις κάποιων που κάνουν τις ζωές ανυπεράσπιστων γυναικών κόλαση…

1)    Έλεγχος και κυριαρχική συμπεριφορά.

Οι θύτες νιώθουν την ανάγκη να έχουν τον απόλυτο έλεγχο της σχέσης. Δεν θέλουν να τους ξεφεύγει τίποτα. Παίρνουν αποφάσεις όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για τον άλλον, επιβάλλοντας με κάθε τρόπο τις επιθυμίες τους. Χαρακτηριστικό, μάλιστα, είναι ότι συμπεριφέρονται στον άλλον σαν να είναι ανίδεος, ανίκανος να αποφασίσει, υποβάλλοντάς τον σε διαρκή κριτική.

2)    Απομόνωση

Ο θύτης στην προσπάθεια του  να ελέγχει όσο περισσότερο γίνεται το θύμα του, καταβάλει κάθε προσπάθεια να μειώσει στο ελάχιστο τους δεσμούς του με το περιβάλλον του. Του απαγορεύει την κοινωνικοποίηση, ακόμα και τις σχέσεις με οικογένεια.

Όσο και αν φαίνεται υπερβολικό, το θύμα μπορεί να καταλήξει να χρειάζεται να ζητήσει άδεια προκειμένου να κάνει οτιδήποτε, να πάει οπουδήποτε ή να συναντήσει οποιονδήποτε.

3)    Εξευτελισμός και υποτίμηση

Ο θύτης προσβάλει διαρκώς το θύμα του. Δε χάνει ευκαιρία να το υποτιμήσει, να το ειρωνευτεί. Ποιος είναι ο στόχος αυτών των πάγιων τεχνικών συναισθηματικής κακοποίησης ; Να  νιώσει ο αποδέκτης τους  άσχημα με τον εαυτό του και να πιστέψει ότι είναι κατώτερος και ανεπαρκής.

4)    Εκφοβισμός και απειλητική συμπεριφορά

Ο θύτης μπορεί να απειλεί ότι θα γίνει βίαιος, ή ακόμα σε κάποιες περιπτώσεις,   ότι θα καταστρέψει τον ίδιο ή κάτι / κάποιον που αγαπά. Ακόμα και να απειλήσει ότι θα αυτοκτονήσει.

5)    Ξεσπάσματα ζήλειας χωρίς δικαιολογία

Η αδικαιολόγητη ζήλεια και η απροκάλυπτα προκλητική συμπεριφορά με άτομα του αντίθετου φύλου, είναι ένα βασικό σημάδι των χειριστικών ανθρώπων που κακοποιούν συναισθηματικά.

Τί γίνεται όμως, όταν το θύμα προσπαθεί να ξεφύγει από μια τέτοια δυσάρεστη κατάσταση;

Ο θύτης αλλάζει προσωρινά τη συμπεριφορά του προβαίνοντας  σε κάποιες επανορθωτικές συμπεριφορές – λέγοντας  λόγια μετάνοιας, για παράδειγμα, προσφέροντας  ένα ακριβό δώρο. Στόχος του είναι να  συγχωρεθεί το λάθος του και σύντομα να επαναλάβει την κακή συμπεριφορά του. Κάπου εκεί ξεκινά ένας φαύλος κύκλος καθώς η ιστορία επαναλαμβάνεται…

Οι χαρακτηριστικές φράσεις που χρησιμοποιούν είναι: “Σ`αγαπάω αλλά….” ή “έκανα λάθος αλλά αν εσύ δεν …εγώ θα” 

Όποιος έχει συνειδητοποιήσει το λάθος του κι έχει πραγματικά μετανιώσει, αποδίδει το φταίξιμο στον εαυτό του.

Δεν υπάρχει “αλλά…” ” παρά μόνο ” έφταιξα. Συγνώμη, δε θα το ξανακάνω. Σ`αγαπώ.”

Το μήνυμα που θέλω να περάσω σε όλες τις γυναίκες που τυχαίνει να διαβάζουν αυτό το κείμενο είναι το εξής: “Για να θεωρηθεί μια γυναίκα κακοποιημένη, δε χρειάζονται πάντα πληγές στο σώμα της… Μπορεί να υπάρχουν στην ψυχή της… Αγαπήστε τον εαυτό σας…” 

Στους άνδρες αναγνώστες που αναγνωρίζουν το εαυτό τους στη χειριστική συμπεριφορά που περιέγραψα, θα τους ζητούσα να σκεφτούν το εξής: “Πώς θα σας φαινόταν αν κάποιος άνδρας φερόταν στην κόρη σας, κατά αυτόν τον τρόπο;”

klik